Witaj na moim blogu, mam nadzieję że znajdziesz tutaj coś dla siebie, być może nutę ukojenia, pocieszenia, lub jak to często bywa w życiu - motywację do przemyśleń... Zajrzałeś tu, więc jesteś wyjątkową osobą - i to miejsce jest ... dla Ciebie

Ten blog to zbiór moich myśli, wspomnień, marzeń, które trudno jest wypowiedzieć w zwykłych zdaniach. Tutaj możesz poznać część mojej osoby, mimo że nie znasz nawet mojego imienia. W tym świecie nazywam się Evan Olcan.
Niech tak zostanie, pozdrawiam.

Wiersze piszę dla siebie. Również dla siebie je publikuję na tym blogu. Sam jestem przewodnikiem swoich dróg. Dlatego wiersze pojawiają się tutaj z różną częstotliwością.

Jeśli chcesz pozostawić komentarz, będzie mi miło :) Jednak nie licz na rychłą odpowiedź - wszak jest to specyficzny blog :)

środa, 19 grudnia 2012

Ten Czas

Witam Was w ten przedświąteczny czas :)


Zbliżają się święta, wracamy do domów, do rodzin, żon, sióstr i wszystkich bliskich nam osób. Każdy z Nas będzie oczekiwał również na nadejście Najwyższego.
Na mnie też pora. Jutro wracam do domu i do stycznia spędzę czas ze swoją rodziną, za którą tak się stęskniłem. Chciałem złożyć Wam życzenia.
Życzę więc sukcesów w życiu, miłości, pracy, i tutaj, w Naszych małych światach.
Życzę zdrowia, na ciele i duszy, i wiernych towarzyszy, gdy zdrowie zawiedzie.
Życzę wiary w siebie, przyjaciół, wierności i odwagi w życiu.
Życzę też udanego sylwestra, i szczęśliwego, Nowego Roku J
A na pożegnanie wiersz:

""
Idzie Nasz Pan,
gasną groźne lonty,
zamilkł już ból, już nie wyje zjawa.
Idzie Nasz Pan,
silny i potężny,
choć kwieciem dopiero zrodzony
życia dopiero przyjął koronę,
A już koronowany świata patronem.
Idzie Nasz Pan,
paść stado rozproszone,
podawać znów rękę tym bardzo strwożonym
opatrzeć słabym rozbite kolano.
Idzie Nasz Pan,
kolejny raz Nas skleić, naprawić,
poprawić myśli tak niedoskonałe.
A My?
Ponownie na krzyż i dziesiątek przyrzekamy
dobro, pokój, dostatek.
Nie mówcie, proszę,
słów nie trzeba wielu.
Opłatek i uśmiech wystarczy,
naprawdę.
 ""


piątek, 14 grudnia 2012

Przeprosiny świata


""
Za pamiętny uśmiech w niepogodę,
chęć wiatru zaniechania
za nić nie przygody
pęknięte serca dusz nieskreślonych,
malowanie kolorem światów czyśćcowych,
za grawerunek złotem w rzecznym kamieniu
za gmeranie w przeszłości
pieczęcią zamkniętej
dla mnie tak ważnej
a innym -  nieprzyjętej.
Za gest w cztery strony
za ukłon w wąwóz dany,
za słowo nadane, choć niewypowiadane.
Za myśli w śmiertelnym ciele
nieśmiertelne.
Przepraszam Matkę, Ojca,
i braci, siostry.
Żem niewierny.
""


sobota, 8 grudnia 2012

Wiatr

Niedawno, 5 Grudnia, minęła rocznica proklamowania Rusińskiej Ludowej Republiki Łemków. Chociaż państwo to krótko zaistniało na mapach świata i Europy, zaledwie 2 lata, to jednak jest to ważna rocznica, warto o niej pamiętać, jest ważna dla ludzi z nią związanych - dla narodu Łemkowskiego. Pamiętajmy więc o tym, bo przecież i my, Polacy walczyliśmy o niepodległość, o swoje własne miejsce... Kto wie jak potoczyłaby się historia gdyby to małe państwo przetrwało... I szanujmy historię tego narodu.













""

Pytał wiatr zdziwiony
kiedy zamarł czas,
gdy przywitał w ten świat
i nie zastał Was.

Zdziwiło się słońce
śląc promieni nić,
na ziemię ukochaną,
nie zastając lic.

Przeraził się księżyc
wstając ze swej leży,
sam świecić musiał jasno
nie widząc Waszych świec.

Zapłakało niebo
i spłynęło rzewnie,
wiedząc co się dzieje,
że Wasz świat już Więdnie.

Zaszumiały drzewa
szept ich przeszedł w pieśń,
pożegnały Was
przeklęły, blady dzień.

""


poniedziałek, 3 grudnia 2012

Biała baśń


""
Królewska biel, pokój naznaczony
naturą i uśmiechem,
tysięcy małych królów i księżniczek.
Biała manna z nieba spada,
karmi nasze oczy i dusze.
To dla nas – niedoświadczonych
rycerzy, piratów, wróżek, księżniczek…
Co dzień kim innym jesteśmy,
ale kimś zostaniemy,
przyszłość pewną mamy.
I nadzieja jest z nami.
Z góry leci do nas, w
milionach cząstek białych marzeń.
Patrzę przez okno, i widzę
widzę to wszystko.
Tutaj to składam.
Na bieli…
""